logo

18 Şubat 2021

KEŞKE BU YIL GELMESE…


SADULLAH EFE
efe_sadullah@hotmail.com

Geçen yıl Temmuz aylarında İstanbul’dan  misafirim geldi. Misafirim dediysem yeğenim. Geldiği gün cuma günü akşamına denk gelmişti. Cumartesi-pazar genelde akrabalar bir araya geldiğimiz için yeğenimle ilgilenme konusunda bana pek iş düşmemişti. Ancak pazartesi olunca yakınlarımız işleriyle meşgul olmak durumundaydılar.

Kahvaltı yaptıktan sonra dışarı çıktık arabayla bir iki tur şehrin belirli noktalarına attıktan sonra yeğenim dayı ben böyle pek tadını alamıyorum arabayla, Birlikte gezme imkanımız olmaz mı diye mahcup bir şekilde soru sordu.

Oğlum yürüyerek ben sana ayak uyduramam koltuk değnekle dedim.

Dayı sizin dernekten bir sandalye alsak birlikte şehir merkezini adım adım gezsek olmaz mı dedi.

İyi düşündün dedim. Birlikte derneğe geçtim il dışından gelen engellilere geçici olarak verdiğimiz akülü sandalyeyi aldık. Yeğenimin yürüme moduna sandalyenin hızını ayarlayarak yavaş yavaş birlikte yürümeye başladık.

Önce yenişehir semtinden havuzbaşına gelmemiz gerekiyordu. Bunun için yenişehir 2. Marketlere yakın otobüs durağına varıp, beklemeye koyulduk. Toplu taşıma araçlarının en yoğun olarak geçtığı bu güzergahtan havuzbaşına giden 4 minübüs, 3 özel halk otobüsü geçti onlara zaten binemiyoruz diye yerimizden dahi canlanmadık. Belediye ye ait 3 otobüsten biri direkt geçti hiç durmadı, ikinciscisi kalabalıktı biz binmedik. Üçüncü otobüs geldi şoförün sıcak refakatinde bindik. Geldiğimiz saatle otobüse biniş saatimiz arasında 25 dakika geçmişti. Bir anlamda aynı yere gidecek olan sağlıklı bir insanla sadece toplu taşımadan dolayı 25 dakika farkla geriden kavuşuyordum.

Yine şoföron nezaretinde araçtan indikten sonra havuzbaşından tebrizkapısına yol almaya başladık. Yol boyunca vitrinlere baka baka giderken bazen yeğenim içeri girip bir şeyleri yerinde görmek istedi. Her seferinde gözlerim içine bakarak benden özür diliyordu. Çünkü ben yol boyunca bir AVM haricinde hiçbir mağazaya giremedim. Dışardan izlemeye gelmiştim… Bazen önden gidiyor arkasını unutuyor. Çünkü oda ilk kez tekerlekli sandalyeli biriyle yol arkadaşlığı yapıyordu. Ama mağazalara giremeyince sadece onun değil sanki toplumun tamamı hiç yol arkadaşlığı yapmadığına şahit oldum. Birde önden gitmesi bir kaza geçirmeme sebep oldu. O önden gidince bir kaldırımdan çıkmam gerekiyordu. Kaldırımın eğimi standartlara uygun değil birde kod farkı olunca eğim ikiye katlanınca birazda acemilik!.. sırtüstü sandalyeden düştüm. Millet başıma toplanıp bana yardım edince seslere gelen yeğenim yine bir mahcupluk içinde biraz dinlenelim dedik.

Neyse misafirin gönlünü yapmak gerekti. Kalk yeğenim hadi yola devam dedim. Şehrimin tarihi yerlerini gezmeye başladık. Güzel çalışmalar olmuştu. Tarihi eserlerin etrafı açılmış, olması gereken hizmetleri gördükçe mutlu oluyordum.

Hava hafif kapalıydı. Yaz günü yürümek için avantajdı. Ama ya yağmur yağarsa nereye sığınacaktık diye düşünmeye kalmadan yağmur çiselemeye başladı. Bulunduğumuz yerde gidebileceğimiz yer yoktu. O yüzden 300 metre mesafede olan bir cafeye vardık. Cafeye arka kapıdan giriş yaptık. üst kapıdan 5 arka kapıdan 2 basamak  vardı. İşyerlerinde çalışanların yardımıyla boş bir masaya oturduk.

Yeğenime bir şeyler ikram etmek istedim. 2 kişilik demlik çay söyledik. İki bardaktan sonra ben daha içmedim yeğenim habire dayı iki demlik çayı bana içirdin diye söylenmeye başladı. Yeğenime yöresel yemeklerden tattırmak istedim. İnanın şehir merkezinde değilde merkeze 1,5 km bir lokantaya gittik.

Aradan üç saat falan geçmişti. Ben sıkıntılar başlamıştı. Hafiften terlemeye başlamıştım. Ama bir şeyde diyemiyordum. Evet gittiğimiz yer ilimize göre lüks sayılan bir yerdi. Yok yok hesaptan dolayı terlemiyordum. Bu lüks mekanda dahi sandalyemle girebileceğim bir tuvalet yoktu. Evet terlememin sebebi tuvalet ihtiyacımın olmasıydı. Evet şimdi eve gitmeye kalksam otobüs durağına gidecem en az yirmibeş dakika bekleyeceğim yirmi dakikaya ancak gideriz onbeş dakikayada duraktan derneğe gideriz. Bir saat ter dökebilir miyim? Düşünmeye başladım.

Sözün özü geçenlerde yeğenim telefonda dayı yazın yine gelecem dedi. Şimdi ben ne diyim. KEŞKE GELMESE!,,, Çünkü geçen yazdan bugüne değişen bir şey yok.

 

Share
#

SENDE YORUM YAZ

5+2 = ?

İLGİNİZİ ÇEKEBİLECEK DİĞER KÖŞE YAZILARI

  • TÜRKİYE ENGELLİ HARİTASI

    24 Nisan 2021 Tüm Manşetler, yazarlar

    Engelliyi; görme, duyma; konuşma ,yürüme, bir şey taşıma veya tutma, yaşıtlarına göre öğrenme ve uyumda sıkıntı yaşayan yada süreğen hastalığı gubunda olan kişiler olarak tanımlayabiliriz Ülkemizde yaşayan engelliler olarak biz kaç kişiyiz? Doğrusu bunu hiçbirimiz bilmiyoruz. Ne engellilerle ilgili ulusal politikaların oluşması ve yürütülmesinden sorumlu kurumsal bir misyonu olan Yaşlı ve Engelli ​Hizmetler Genel Müdürlüğünün bağlı olduğu Aile Ve Sosyal Hizmetler Bakanlığı ne diğer resmi kurumlar ne de Türkiye genelinde örgütlenmiş 1400’ün üz...
  • OTİZM FARKINDALIK GÜNÜ

    06 Nisan 2021 yazarlar

    2 Nisan, tüm dünyada otizm konusunda farkındalık oluşturmak, otizmden kaynaklanan sorunlara çözümler bulmak amacıyla, 2008 yılında Birleşmiş Milletler tarafından Dünya Otizm Farkındalık Günü ilan edildi. Down sendromu, otizm ve diğer gelişim bozukluklarının yaygınlığının tespiti ile ilgili bireylerin ve ailelerinin sorunlarının çözümü için alınması gereken tedbirlerin belirlenmesi amacıyla kurulan meclis araştırma raporunda;2019 Temmuz ayı Sağlık Bakanlığı verilerine göre Türkiye de38661 otizmli vatandaşımızın olduğu ve ilimizin dahil olduğu...
  • KARŞIMIZDAKİ AYNA

    21 Mart 2021 yazarlar

                    Son yıllarda günlük konuşma dilimizde yer edinmeye başladı Empati. Bir insanın kendisini karşısındaki insanın yerine koyarak doğru iletişim kurmasıdır Empati. Bireysel bağlamda birbirimizi ne kadar iyi anlar ve anladığımızın gereğini yaparsak empati kurmuş oluruz. Empati karşınızdaki insanı onun gözleri ile dünyayı görebilecek kadar iyi algılayabilmek ve onun dünyasına girebilmek demektir. Küçük yaştan itibaren yaşamımızdaki her yeni gün yeni insanlar, yani olaylar yada yeni yeni farklılıklarla göz göze gelmektir. Filmler mas...
  • DÜNYA KADINLAR GÜNÜ

    08 Mart 2021 yazarlar

      8 mart dünya kadınlar günü; çalışan kadınların başta iş hayatında olmak üzere günlük yaşam da karşılaşmış oldukları sorunlara dikkat çekmek adına önemli bir gün. 1910 yılından beri dünyanın hemen her ülkesinde 8 Mart Kadınlar Günü olarak anılmaktadır. Birleşmiş Milletler 1977 yıllında aldığı kararla 8 Mart’ı,Uluslarası Kadınlar Günü ilan etmiştir. Peki neden? Aslında dünyanın neresinde olursa olsun kadınlar yaşama eşit olarak katılamamaktadır.İster totaliter ister demokratik ülkeler de olsun, ister refah düzeyi yüksek, ist...
301 Moved Permanently

301 Moved Permanently


nginx